Wodorowęglan amonu

Rolniczy wodorowęglan amonu (powszechnie określany jako ABC) to biały krystaliczny związek o niestabilnych właściwościach chemicznych. Jego wzór chemiczny to NH₄HCO₃ i ma zapach-podobny do amoniaku. Teoretyczna zawartość azotu wynosi około 17,72%. Jako szybko działający-nawóz azotowy, łatwo rozkłada się po podgrzaniu na gazowy amoniak, wodę i dwutlenek węgla. Dlatego należy go przechowywać i używać z dala od wysokich temperatur i bezpośredniego kontaktu z substancjami kwaśnymi. Jednakże wykorzystując swoją reakcję z kwasami uwalniającą dwutlenek węgla, może być stosowany jako nawóz gazowy w szklarniach. Ponadto jako sól amonowa nie wolno jej mieszać ani stosować razem z substancjami alkalicznymi, aby uniknąć reakcji zmniejszających skuteczność nawozu.

Obowiązująca norma: Rolniczy wodorowęglan amonu jest zgodny z normą krajową GB/T 3559-2001, która określa wskaźniki jakości, takie jak zawartość azotu i zawartość wilgoci. Zgodnie z tą normą zawartość azotu dla gatunku premium jest większa lub równa 17,2%, dla pierwszego gatunku jest większa lub równa 17,1%, a dla gatunku kwalifikowanego większa lub równa 16,8%.

Wygląd i zapach: Kwalifikujące się produkty powinny mieć postać białych lub lekko szarych kryształów o silnym, ostrym zapachu amoniaku. Są wysoce higroskopijne, łatwo rozpuszczalne w wodzie, a roztwór wodny ma słabo zasadowy charakter (pH 8,2–8,4).

Zastosowanie rolnicze

1. Sposób stosowania i dawkowanie: Jako nawóz podstawowy najlepiej stosować wodorowęglan amonu. W przypadku stosowania jako posypka należy ją głęboko zakopać i przykryć ziemią, aby zmniejszyć straty spowodowane ulatnianiem się. Przechowywanie na otwartym-powietrzu lub stosowanie powierzchniowe doprowadzi do szybkiej utraty azotu. W uprawie kukurydzy podstawowa dawka nawozu wynosi 20–25 kg na mu. Pogłównie przeprowadza się dwuetapowo – w fazie fugowania i w fazie dużego dzwonu – stosując odpowiednio 30% i 40% nawozu azotowego ogólnego.

2. Odpowiednie uprawy i gleby: Nawóz ten nadaje się do różnych rodzajów gleby i wielu upraw. Nie powoduje zagęszczenia gleby, charakteryzuje się dużą wydajnością, ekonomicznością i przyjaznością dla środowiska. Jednakże w przypadku uprawy kukurydzy na zasolonej-glebie zasadowej należy unikać stosowania chlorku potasu; Zamiast tego można zastosować siarczan potasu. Gleby piaszczyste słabo zatrzymują składniki odżywcze; dlatego nawozy potasowe należy stosować rozdzielnie, aby ograniczyć straty wymywania.

3. Zastosowanie jako nawozu gazowego w szklarniach: Wykorzystując reakcję pomiędzy wodorowęglanem amonu i kwasem, w wyniku której powstaje dwutlenek węgla, nawóz można umieścić w najwyższym punkcie szklarni warzywnej. W celu przereagowania dodaje się rozcieńczony kwas solny. Wytwarzany dwutlenek węgla wspomaga fotosyntezę roślin i zwiększa plony warzyw. Produkt uboczny, chlorek amonu, można również wykorzystać jako nawóz.